Iemand met ADHD is snel afgeleid. Vandaar de term ‘aandachtstekortstoornis’.
Deze mensen/kinderen zijn erg gevoelig voor prikkels. Elke prikkel laat de aandacht afdwalen: een kat in de tuin, maar ook de eigen fantasie en onrustig gedrag is de bekendste uiting van ADHD. Mensen met ADHD kunnen moeilijk stilzitten en wiebelen, draaien of friemelen voortdurend. Soms hebben ze ook een bewegingsstoornis, waardoor ze dingen laten vallen of knoeien. Iemand met ADHD praat veel en is druk en kan erg doordraven in zijn of haar eigen gedachtegang. Eerst doen, dan denken. Dat is vaak de volgorde bij mensen met ADHD. Doordat ze hun impulsen niet goed kunnen beheersen, flappen ze er dingen uit, geven ze antwoord voor de vraag helemaal is gesteld of dringen ze voor zonder dat ze het in de gaten hebben. Ook kunnen er onvoorspelbare emotionele uitbarstingen zijn, zoals huilbuien of driftbuien. Dat kan overigens ook komen uit frustratie omdat veel dingen niet lukken. Iemand met ADHD kan ook juist extreem uitgelaten zijn. Voor een bevestiging van je vermoedens of een kind ADHD heeft kun je om een verwijzing vragen naar een neuroloog. Met medicijnen is de aandoening erg terug te brengen. De bekenste is retalin, die overigens vervelende bijwerkingen heeft. Gelukkig ook steeds meer alternativen in andere medicijnen. Er is een boek dat heet:
" zit stil ", de schrijfster ervan weet ik even niet. Maar als je het leest en er is een vermoeden zal je daar veel herkenning in terug vinden.